กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 พ่อที่ไม่ได้เรื่อง
ฉินโม่จำใจขยับหลบ ให้เด็กน้อยนอนตรงกลาง แล้วก็อดยื่นมือไปหยิกแก้มกลม ๆ ของเธอไม่ได้ อันหร่านถลึงตามอง “หน้าของเด็กห้ามหยิกบ่อย ๆ เดี๋ยวน้ำลายไหล แล้วถ้าหน้าเสียรูปขึ้นมาจะทำยังไง?”
ฉินโม่ยิ้มเจื่อน “แต่แก้มหนานหนานอ้วนเกินไปแล้ว…” กลมยิ่งกว่าขนมบัวลอยเสียอีก มองก็รู้ว่านุ่มมือมาก ซึ่งก็พิสูจน์แล้วว่านุ่มจริง
ฉินเถียนจ้องพ่อหน้าหล่อเขม็ง แม่พูดถูก! ห้ามหยิก! ถ้าหน้าเสียรูปขึ้นมาจะทำยังไง?
เห็นพ่อแอบยื่นมือมาอีก เธอรีบพลิกตัว เอาหน้าซุกหมอน ยกก้นโด่งเหมือนนกกระจอกเทศ ฉินโม่หลุดหัวเราะพรืดออกมา