กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 128 ได้ดีแล้วอย่าลืมเหล่ามนุษย์เงินเดือน
“ขอฉันดูบ้าง”
หร่านเหวยอีเห็นเขาจ้องใบทะเบียนสมรสอยู่นานโดยไม่ขยับ จึงยื่นมือไปจะหยิบอีกเล่ม
แต่เย่โม่เฉินเพียงเปิดให้เธอเหลือบดูอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เก็บทั้งสองเล่มเข้าไปในกระเป๋าด้านในเสื้อสูททันที
“อันนี้ให้ฉันเก็บไว้” เขาพูดอย่างจริงจัง “เธอไม่ต้องถือหรอก”
“ทำไมล่ะ?”
“เพราะว่า...” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงทุ้มต่ำ “เธอไม่มีโอกาสหย่ากับฉันหรอก”
คำพูดนี้ฟังดูเรียบเรื่อย แต่กลับแฝงความเผด็จการในแบบของเขาไว้โดยเฉพาะ
หร่านเหวยอีมองความจริงจังในดวงตาเขา แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา
เอาเถอะ นี่แหละเย่โม่เฉิน