ตอนที่ 95 เป็นคู่กันแล้ว เวลาอยู่ต่อหน้าคนนอกก็นิสัยเหมือนกัน

ตอนที่ 95 เป็นคู่กันแล้ว เวลาอยู่ต่อหน้าคนนอกก็นิสัยเหมือนกัน

เขายืนพิงกำแพงอยู่ตลอด เงาร่างสูงใหญ่ทอดลงบนพื้นใต้แสงไฟทางเดิน เสียงจอแจรอบตัวทำให้เส้นประสาทที่ตึงเครียดอยู่แล้วของเขาหงุดหงิดยิ่งขึ้น

เขาหันขวับ สายตาที่ตวัดมานั้นทั้งมืดมน เย็นเยียบ และแฝงไอสังหารกระหายเลือด

เสียงของเย่หวยกับเย่ฉู่ชวนหยุดกึก ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นบีบคอไว้

“ใครพูดอีกแม้แต่คำเดียว” สายตาของเย่โม่เฉินค่อย ๆ กวาดผ่านใบหน้าหลายคนตรงหน้า ซึ่งต่างมีเล่ห์เหลี่ยมในใจ “ไสหัวออกไป”

จากนั้นเขาก็ไม่สนใจแมลงวันเสียงดังพวกนั้นอีก จับจ้องประตูบานนั้นแน่วนิ่ง ร่างทั้งร่างเกร็งราวคันธนูที่ขึงจนสุด ไอเย็นที่แผ่ออกจากตัวแทบจะแช่แข็งทางเดินทั้งสาย

เย่หานจิ่งยืนอยู่ตรงมุมห้อง ไม่กล้าหายใจแรง