กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 94 พวกคุณจะดูถูกตัวเองก็ได้ แต่อย่าลากฉันเข้าไปด้วย
ประตูห้องกู้ชีพปิดลงด้านหลัง ตัดขาดเสียงเศร้าโศกที่จริงบ้างเสแสร้งบ้างจากข้างนอก
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อเย็นเยียบพุ่งปะทะใบหน้า เครื่องมือแพทย์ความแม่นยำสูงหลากชนิดล้อมรอบเตียงผู้ป่วย หน้าจอกะพริบแสดงข้อมูลจาง ๆ เสียง “ติ๊ด—ติ๊ด—” ซ้ำซากราวนาฬิกาทรายที่กำลังนับถอยหลังชีวิต กระทบลงกลางใจคน
บนเตียงผู้ป่วย นายท่านเย่หลับตาสนิท ใบหน้าครอบหน้ากากออกซิเจนไว้ ดูไร้ชีวิตชีวา
บนจอคลื่นไฟฟ้าหัวใจ เส้นที่บ่งบอกการเต้นของหัวใจสั่นไหวแผ่วเบาอย่างยิ่ง พร้อมจะแบนราบเป็นเส้นตรงได้ทุกเมื่อ