ตอนที่ 51 ผมตามใจที่รักจนเสียคน มีใครคัดค้านไหม？

ตอนที่ 51 ผมตามใจที่รักจนเสียคน มีใครคัดค้านไหม?

ทั้งคฤหาสน์อบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะสดใสกังวานของหร่านเหวยอี

“อาเฉิน ปล่อยฉันลงก่อน เวียนหัวแล้ว……”

ในที่สุดเขาก็หยุด แต่ยังไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเธอลง กลับกอดเธอแน่นขึ้น ฝังใบหน้าลงตรงซอกคอของเธอ สูดกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอที่ทำให้เขารู้สึกสงบเข้าไปลึก ๆ

“ไม่ปล่อย” เสียงของเขาอู้อี้ แหบพร่าด้วยความน้อยใจอยู่เล็กน้อย “ผมรอมาทั้งวัน คิดถึงคุณมาทั้งวัน”

หร่านเหวยอีถูกเขากอดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก แต่ในใจกลับราวกับถูกเติมเต็มด้วยน้ำผึ้งอุ่น ๆ หวานจนเลี่ยน

เธอยื่นมือออกไป ฝ่ามือนุ่มลูบแผ่นหลังกว้างของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า รับรู้ถึงกล้ามเนื้อที่เกร็งตึงค่อย ๆ คลายลงทีละส่วนใต้ฝ่ามือ