ตอนที่ 41 ลืมตาดูผมมีความสุขก็พอ อย่ามาพล่าม

ตอนที่ 41 ลืมตาดูผมมีความสุขก็พอ อย่ามาพล่าม

ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้น แต่สายตากลับข้ามบิดากับอารองไป มองตรงไปยังแม่ลูกหวังชิวเอ๋อที่ปลายโต๊ะ สายตาดูแคลนและเย็นชา ราวกับกำลังมองสิ่งของสองชิ้นที่ไม่สำคัญ

“เธอแค่ทำสิ่งที่ตัวเองชอบก็พอ”

เขาหยุดเล็กน้อย วางตะเกียบลง หยิบผ้าร้อนขึ้นมาเช็ดนิ้วอย่างเนิบช้า ทุกการเคลื่อนไหวแผ่แรงกดดันของคนที่ควบคุมทุกอย่างไว้

“แล้วก็อยู่ข้างฉัน”

“ส่วนสะใภ้ตระกูลเย่...”

ในที่สุดสายตาของเย่โม่เฉินก็เลื่อนไปหยุดที่ใบหน้าของเย่หวย มุมปากโค้งเป็นรอยยิ้มไร้ความอบอุ่น “อารองคงลืมไปแล้วว่าเมื่อก่อนแม่ของผมก็เป็นแค่คนธรรมดาจากครอบครัวบัณฑิต”