ตอนที่ 12 ฮิฮิ จับได้แล้ว คราวนี้หนีไม่รอดแล้วนะ

ตอนที่ 12 ฮิฮิ จับได้แล้ว คราวนี้หนีไม่รอดแล้วนะ

แสงแรกของยามเช้าส่องทะลุม่านหนาทึบ ทอดรอยสีทองอ่อนเส้นหนึ่งลงบนพื้นราคาแพง

สติของเย่โม่เฉินกลับคืนมาอย่างฉับพลันท่ามกลางความเงียบงัน

ต่างจากคนทั่วไปที่ตื่นจากการหลับใหลอย่างสะลึมสะลือ ทันทีที่เขาลืมตา แววตาก็กลับมาคมกริบและระแวดระวัง

ในห้องมีเสียงลมหายใจของคนอีกคนหนึ่ง เบามาก แผ่วมาก แต่กลับดังราวกับเสียงกลองเคาะแนวป้องกันของเขา

จิตสังหารแผ่ซ่านไปทั่วร่างอย่างไร้เสียง

กล้ามเนื้อของเขาเกร็งแน่น พร้อมหักคอเจ้าของลมหายใจนั้นได้ทุกเมื่อ

แต่ในวินาทีถัดมา การเคลื่อนไหวของเขาก็ชะงักงัน

มีบางอย่างกำลังกุมมือเขาอยู่