ตอนที่ 6 กอดไว้ได้ ก็เป็นของฉันแล้ว

ตอนที่ 6 กอดไว้ได้ ก็เป็นของฉันแล้ว

เสื้อเชิ้ตสีขาวบนตัวเขาชุ่มไปด้วยเลือดและเหงื่อจนเปียกโชก ขาดเป็นริ้ว เผยให้เห็นรอยข่วนที่น่าตกใจด้านใน

ผมสั้นสีแดงก่ำเปียกชื้นแนบติดหน้าผาก บดบังใบหน้าหล่อเหลาราวอสูรไปครึ่งหนึ่ง

มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่จ้องเธอเขม็งอย่างละโมบ

ด้านนอก เจียงเผยหยุดหายใจไปแล้ว

ขอเพียงท่านโม่ขยับตัวแม้แต่น้อย เขาจะพุ่งเข้าไปโดยไม่ลังเล ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองก็ตาม

หร่านเหวยอีค่อย ๆ ย่อตัวลง

การเคลื่อนไหวนี้ทำให้ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองลดลงทันทีจนอยู่ในจุดที่อันตรายอย่างยิ่ง