เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 จู่ ๆ ก็มีเด็กมาฝาก พี่สะใภ้รองเจ็บท้องคลอด
ระหว่างที่เถาชุนล้างหน้าแปรงฟัน อูฉางอันไปห้องเก็บของเที่ยวหนึ่ง เขาตักเหล้าดองงูมาครึ่งชามแล้วพูดว่า “เดี๋ยวเจ้าลงไปนอนบนเตียง ข้าจะใช้เหล้าดองงูนวดให้ จะได้ไม่ลุกจากเตียงพรุ่งนี้เช้า”
เถาชุนยักไหล่ ร่างกายนางปวดเมื่อยตึง ๆ อยู่จริง จึงไม่ได้พูดอะไรอีก
ตอนแช่เท้า เถาชุนถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าถุงเท้าชื้นเหงื่อ รองเท้าบูตก็คงชื้นไปด้วย นางล้วงมือเข้าไปควานดู ขนตัวมิงก์ด้านในรองเท้าชื้นแฉะ
“รองเท้าเจ้าเปียกไหม? ก่อเตาถ่านแล้วเอารองเท้าไปผิงให้แห้งเถอะ” นางว่า
อูฉางอันล้างเท้าเสร็จแล้วค่อยออกไป เขากลัวว่าก่อเตาถ่านในห้องนอนจะทำให้คนขาดอากาศหายใจ จึงยกเตาถ่านไปห้องข้าง ๆ แล้วเอาราวตากผ้าอ้อมที่ใช้ตากผ้าอ้อมให้เสี่ยวเหอเถาเมื่อ 2 ปีก่อนออกมา พลิกรองเท้าบูตหนังกลับทั้งสองข้างแขวนไว้
ก่อนออกจากห้อง เขาหันกลับไปมองซ้ำแล้วซ้ำอีก ตรวจให้แน่ใจว่าถึงรองเท้าจะไหม้ก็ไม่ทำให้ไฟลามไหม้บ้าน ถึงค่อยปิดประตูกลับเข้าห้อง
เถาชุนนอนอยู่บนเตียงแล้ว พอเห็นเขาเข้ามา นางก็พลิกตัวนอนคว่ำแล้วพูดว่า “รีบมานวดสิ หนาวจะแย่แล้ว”