เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95 อู๋เหล่าซานกลับบ้าน ซุปขาหมูและซาลาเปาไส้เนื้อแกะ
เถาชุนล้างชามเสร็จก็ออกมาให้อาหารสุนัข ด้านนอกมืดแล้ว ไม่มีคนอยู่ นางเทเนื้อหมาป่าในกระบวยให้สุนัข แล้วหิ้วถังน้ำร้อนกลับบ้าน เตรียมเข้านอน
อาเซิ่งมีหิมะเกาะเต็มตัว เดินกลับถึงบ้านตอนฟ้ามืดสนิท พี่ชายของตู้เยว่ตามอยู่ห่าง ๆ พอเห็นเขาเข้าบ้านแล้วจึงจากไป ตอนอาเซิ่งเดินออกจากบ้านตระกูลอู๋ เขาใจลอยจนล้มไปครั้งหนึ่ง เดินไปไม่ไกลก็ล้มลงอยู่นานกว่าจะลุกขึ้นมา พี่ชายของตู้เยว่ไม่วางใจ กลัวเขาหนาวตายในหิมะ จึงเดินตามไปส่งถึงบ้าน
เซียงซิ่งพาลูกเข้านอนไปแล้ว พอได้ยินเสียงคนเดินก็ถามจากในห้องว่า “พี่ใหญ่กลับมาหรือ? วันนี้กลับมาดึกจัง ข้ากับพี่สะใภ้ใหญ่ไม่ได้รอกินข้าวพร้อมท่าน ข้าวยังอุ่นอยู่ในหม้อ”
ตู้ซิงรับคำ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าอู๋เหล่าซานจะกลับมาพรุ่งนี้แล้ว ถึงตอนนั้นค่อยบอกเรื่องวันนี้ให้อู๋เหล่าซานรู้ ส่วนคนอื่นเขาจะไม่พูด โดยเฉพาะเซียงซิ่ง น้องสะใภ้ของเขาคนนี้เป็นคนตรงไปตรงมา ทื่อดื้อและอารมณ์ร้อน หากรู้ว่าอาเซิ่งคิดอย่างไรกับเถาชุน คงวิ่งไปด่าถึงบ้านอาเซิ่งกลางดึก