เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93 ส่งพี่ชายกับพี่สะใภ้กลับ แถมยังได้ค้าขายอีกหนึ่งทาง
พอเดินเข้าครัว อูฉางซุ่นเดินวนอยู่สองรอบ เห็นกะละมังมีไส้หมาป่าวางตื้น ๆ อยู่สองเส้น นอกนั้นไม่เหลืออะไรแล้ว เขาจึงถามว่า “อารองไม่ได้เอาไส้หมูกับไส้แกะมาให้หรือ?”
“ไม่ได้เอามา คงกะจะเก็บไว้กินกันเอง” เจียงหงอวี้เปิดฝาหม้อ ตักน้ำร้อนใส่สองกระบวยยื่นให้เขา แล้วหันไปตักน้ำแกงวุ้นเส้นใส่ชามพลางพูดว่า “ตอนเช้าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องสองคนกินไส้แกะ คำหนึ่งกินสามสี่ท่อน กินจนหยดสุดท้ายของน้ำซุปยังไม่เหลือ ดูท่าจะชอบมาก กลับไปแล้วคงลองตุ๋นกินเองแน่”
“ปล่อยให้ข้าคอยเก้อเสียแล้ว” อูฉางซุ่นรับชามมานั่งกิน น้ำแกงวุ้นเส้นยังร้อน เขาจึงไม่รีบกิน แล้วหันไปถามว่า “เจ้าสาม เดี๋ยวเจ้าทำอะไร? ถ้าไม่มีธุระก็ช่วยข้าขูดเศษเนื้อออกจากหนังหมาป่าหน่อย อีกสองวันข้าจะเอาหนังหมาป่าไป พอมีเวลาจะทำเสื้อหนังหมาป่าให้เสี่ยวเหอเถา”
“พี่จะไปไหน?” อูฉางอันถาม
อูฉางซุ่นประหลาดใจ เขาจ้องน้องชายแล้วพูดว่า “ไปบ้านพ่อตาข้าไง? ลืมแล้วหรือ? เจ้าเป็นคนพูดขึ้นมาเอง”