เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 เมาสุรา มัวเมาในรสรัก
อูฉางอันกับหน้าบากช่วยกันขน คนหนึ่งแบก คนหนึ่งบรรทุก เดินไปกลับบนหิมะถึงสามรอบกว่าจะขนของเสร็จ เขากลับบ้านจัดข้าวของให้เรียบร้อย ห่านรมควันแขวนไว้บนขื่อ แป้งสาลีเทใส่ไหเก็บแป้งที่ว่างเปล่า พริกกับพริกฮวาเจียวเก็บไว้ในห้องเก็บของ ส่วนไขมันวัวฝังไว้ในกองหิมะให้แข็งตัว… สุดท้ายเขาต้มน้ำหิมะหม้อหนึ่ง นำเสื้อผ้าสกปรกที่เขากับภรรยาถอดเปลี่ยนแช่ไว้ในอ่าง ตั้งใจว่าค่อยซักหลังไปรับนางกลับมา
“นี่มันอะไร?” อูฉางอันเห็นแผ่นหนังสีขาวยาวชิ้นหนึ่งตกอยู่บนพื้น แห้งแข็งเหมือนถุงลมปลาที่ตากแห้ง เขาคิดจะโยนทิ้งให้สุนัขกิน แต่ก่อนจะปล่อยมือ เขาส่องดูกับแสงแล้วเห็นรอยขีดเล็กถี่อยู่ด้านบน ดูไม่เหมือนถูกหนีบปนมากับเสื้อผ้าอย่างส่งเดช เขาจึงวกกลับไปคุ้ยเสื้อผ้าของเถาชุนที่แช่อยู่ในอ่างซักผ้า แล้วก็เจออีกชิ้นหนึ่งซึ่งแช่น้ำจนนุ่มแล้ว ดูคล้ายปลอก เขาเทน้ำข้างในออก ล้างอีกครั้งก่อนพาดไว้บนพนักเก้าอี้ จากนั้นเรียกหน้าบากแล้วออกไปรับเถาชุน