เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 ร่วมเตียงเคียงหมอน มีใจแต่ไร้กำลัง
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
หลังเกิดเรื่องนี้ พี่น้องตระกูลอู๋ทั้งสามต่างซึมเซา การเดินทางวันนี้จึงเลื่อนออกไป เถาชุนกับเจียงหงอวี้อยู่บ้านเป็นเพื่อนสามีที่กำลังเศร้าหมอง
เถาชุนส่งคนอื่น ๆ ที่จะกลับบ้านเดิมออกเดินทาง แล้วขนวุ้นเส้นที่เหลือกลับไปเก็บในห้องเก็บของ ครั้นเห็นหน้าบากลากผ้าห่มที่ห้อยลงพื้นไปเลียหิมะ นางก็จูงมันกลับเข้าคอก
“อยู่เฉย ๆ อย่าออกไปหาเรื่อง เดี๋ยวโดนตีเอา” เถาชุนพูดยิ้ม ๆ “ดูสิ แค่เกิดมีราคะขึ้นมาครั้งเดียวก็ทำลายวันดี ๆ ที่มี ข้าเดิมทีไม่คิดจะแฉเจ้าแล้วแท้ ๆ”
หน้าบากนอนบนกองหญ้านุ่ม ๆ ดึงหญ้ามาเคี้ยวช้า ๆ พอได้ยินเสียงฝีเท้าจากข้างนอก มันก็ลุกเดินไปที่ประตูคอกแล้วมองออกไป
เป็นเซียงซิ่ง นางเดินมาอย่างไร้เรี่ยวแรง ดวงตาทั้งสองบวมแดงเพราะร้องไห้
น้ำตาบนใบหน้าแข็งแห้งเพราะความหนาว ดูน่าเวทนาเหลือเกิน
“มอ——” หน้าบากแหกปากร้องใส่นาง คล้ายทักทาย
เซียงซิ่งร้องไห้อีก นางเช็ดน้ำตาพลางด่าว่า “เจ้าไม่ใช่พ่อข้า หลอกข้าเสียเจ็บแสบเลย”