เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 วุ้นเส้นมันเทศ เผาเครื่องปั้นดินเผาสำเร็จ
ใช้เวลาครึ่งวัน เถาชุนก็ทำจานดินเผาขนาดเท่ากะละมังได้สำเร็จ ก้นจานกว้างสองช่วงแขน ขอบสูงครึ่งนิ้ว ภายในเรียบ ด้านนอกมีรอยค้อนหนาแน่น
เจียงหงอวี้กำลังทำเครื่องปั้นดินเผาชิ้นที่สาม นางทำชามไปสองใบก่อน พอคลำทางได้บ้างก็ลองปั้นอ่างดินเผา
เถาชุนยืดคอมองอยู่พักหนึ่ง แล้วหันไปดูเสวี่ยเหนียง เสวี่ยเหนียงมีประสบการณ์ทำเครื่องปั้นดินเผามาสองสามปี ฝีมือชำนาญ ตรงหน้าวางไหดินเผาสองใบ หูหิ้วก็ปั้นเสร็จแล้ว แต่ยังไม่ได้ติดเข้าด้วยกัน ในมือกำลังปั้นฝา
“เสร็จแล้วหรือ?” เสวี่ยเหนียงเหลือบเห็นนาง หยุดมือแล้วพูดว่า “จานดินเผาใบนี้ทำได้สวย พอออกจากเตาแล้วเจ้าเก็บไว้
เอากลับบ้านเอง”
“ข้าก็ตั้งใจอย่างนั้น ถ้าไม่แตกตอนเผา ข้าจะเอากลับไปใช้เอง หน้าหนาวจะตั้งบนเตาไฟย่างเนื้อด้วย จริงสิ ข้ายังต้องทำเตาดินที่เข้าชุดกับจานอีกใบ” เถาชุนพูดอย่างกระตือรือร้น
“ได้สิ” เสวี่ยเหนียงเงยหน้ามองรอบหนึ่ง ไม่เห็นช่างปั้นเฒ่า จึงบอกว่า “เจ้าปั้นหูหิ้วไปก่อน ปล่อยชิ้นงานดินดิบผึ่งไว้หนึ่งชั่วยาม พอจับแล้วแข็งประมาณหนังวัวที่ฟอกแล้ว ข้าจะสอนวิธีติดหูให้”
“ได้” เถาชุนลุกขึ้น สะบัดแขนสองสามทีแล้วเดินอ้อมไปหยิบดินจากกอง นางเดินดูไปรอบหนึ่ง บนแผ่นไม้ที่วางอยู่ตรงพื้นที่โล่งมีชาม จาน ไห และโอ่งใบใหญ่เล็กวางเรียงกัน ชามมีทั้งขาตั้งกับก้นแบน จานมีทั้งปากตื้นกับปากลึก ส่วนไหกับโอ่งมีท้องป่อง ปากไหบานออกด้านนอก ส่วนปากโอ่งหุบเข้า