เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 เข้าภูเขาเผาเครื่องปั้นดินเผา ขุดดิน
พอลุงหลี่เจอป้าเหนียนก็เหมือนหนูเจอแมว เขาฮึดฮัดเสียงหนึ่งแล้วเอามือไพล่หลังเดินจากไป
“เขาก็แค่คนแก่หน้าด้าน ไม่ต้องไปสนใจ” ป้าเหนียนกล่าว
เถาชุนแกะมือของอู๋เหล่าซานออก นางได้ยินเสียงสุนัขเห่า ไม่นานก็เห็นช่างปั้นเฒ่าวิ่งพรวดลงเขามา สีหน้าเคร่งเครียดน่ากลัว
พอเห็นว่าประตูยังล็อกอยู่ ช่างปั้นเฒ่าก็ชะลอฝีเท้าลง
“ช่างปั้นเฒ่า เจ้าเข้าเขาไปทำอะไรมา? ลูกชายเจ้าก็ไม่อยู่บ้าน พวกเรามาถึงได้พักหนึ่งแล้ว” ป้าเหนียนกล่าว “รีบเปิดประตู พวกเราจะพักที่นี่ครึ่งเดือน ฤดูหนาวนี้ต้องเผาเครื่องปั้นดินเผาหลายเตา เจ้าช่วยดูเตาให้พวกเราหน่อย”
เถาชุนจ้องช่างปั้นเฒ่า หนังหย่อนคล้อยบนใบหน้าของเขาสั่นน้อย ๆ ก่อนจะทำหน้าขรึมตอบว่า “ไม่ได้ จะให้ช่วยดูเตาเผาเครื่องปั้นดินเผาก็ได้ แต่ให้เข้าไปพักในบ้านข้าไม่ได้”