เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 54 โม่แป้งมันเทศ “ก่อนเป็นผีเจ้าเรียกว่าอะไร”……
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
ข้าวที่ซาวไว้กำลังต้มอยู่ในหม้อ เถาชุนปัดมือแล้วเดินออกไป “หยุดมือกันก่อน เก็บกวาดให้เรียบร้อย เตรียมกินข้าวได้แล้ว”
“งั้นก็ไม่หั่นต่อแล้ว เอามันเทศหั่นแผ่นในเข่งนี้ไปเกลี่ยให้ทั่ว ทำเสร็จแล้วพวกเราก็กินข้าวกัน” เจียงหงอวี้บอก
เถาชุนเห็นแป้งมันเทศเหนียว ๆ เกาะอยู่เป็นชั้นบนเขียงไม้ จนเขียงกลายเป็นสีขาว นางรีบหยิบกะละมังจากห้องครัวออกมา “มา ตักน้ำสัก 2 กระบวยล้างแป้งลงกะละมัง”
“เอาไปทำอะไรหรือ?” อูฉางอันถาม
“ข้าจะตากแป้งมันเทศไว้สักหน่อย เอาไปหมักเนื้อกับนึ่งเนื้อ” เถาชุนตอบ “อ้อ เก็บมันเทศไว้ให้ข้า 20 จิน ข้าจะหั่นแล้วล้างเอาแป้ง”
อูฉางอันฟังไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ถามไถ่ต่อ เขาหยิบมันเทศจากเข่งโยนใส่กะละมัง 20–30 หัว “พอ 20 จินแล้ว ต้องหั่นหรือ? บ่ายนี้ข้าหั่นให้”
เถาชุนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอก “พรุ่งนี้ข้าจะหาบไปโม่ด้วยโม่หิน”