เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 ใจเริ่มหวั่นไหว เต็มหัวไปด้วยแผนการ
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
น้ำยังไม่เดือด เถาชุนก็รีบกระตือรือร้นไปทำเบ็ดตกปลา ไม่มีเหล็ก ไม่มีแม้แต่เข็มปักผ้า นางจึงได้แต่ค้นกองกระดูกไก่ กระดูกกระต่าย และกระดูกหมีที่กินเหลือ กระดูกไก่กับกระต่ายผ่านการต้มสุกมาแล้ว เนื้อกระดูกแข็ง งอไม่ได้ สุดท้ายนางจึงพบกระดูกหมีดำชิ้นเล็กเรียวอยู่สองชิ้น
อูฉางอันนั่งอยู่ไม่ไกล มองนางที่กำลังใช้มีดฟันเหลากระดูก เขาเตือนว่า “เจ้าไม่ใช่มีกรงเล็บหมีดำอยู่หรือ ใช้อันนั้นสิ”
“กรงเล็บของหมีดำ”
“ใหญ่เกินไปกระมัง?” เถาชุนลังเล แต่ก็หยิบกรงเล็บหมีดำออกมา ความยาวพอใช้ได้ เพียงแต่ใหญ่เกินไป “ปลากลืนลงไปได้หรือ?”
“แอ่งน้ำแถวนี้ไม่เคยมีใครมา ปลาเป็นปลาตัวใหญ่ คอกว้าง กลืนลงไปได้” อูฉางอันว่า “เอามีดฟันกับกรงเล็บหมีให้ข้า ข้าจะลองดูว่าผ่าให้เป็นสองซีกได้หรือไม่”
เถาชุนมองเขา “ไหวหรือ?”