เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 จัดคนขึ้นเขาเก็บเกาลัด ขุดโพรงหนูนา
บ้านตระกูลอู๋มีไหดองผักกาดเปรี้ยวที่ไม่ได้ใช้ใบหนึ่ง เหตุที่ไม่ได้ใช้ก็เพราะมันหนักเกินไป ทำความสะอาดไม่สะดวก คราวนี้จึงได้ใช้ประโยชน์เสียที
กระบอกไม้ไผ่ที่ปิดผนึกไว้เสียรูปเมื่อถูกเผา อูฉางอันใช้คีมคีบขึ้นมาโยนลงในไห ยังไม่ทันปิดฝา กระบอกไม้ไผ่ก็กระแทกจนระเบิดดัง “ปัง” เสียงระเบิดทำให้หูอื้ออึง
หมาดำตัวใหญ่สองตัวที่ถูกผูกไว้ใต้ชายคาตกใจจนหางจุกตูด ส่งเสียงครางหงิง ๆ
“เสียงดังกว่าคราวก่อน” อูฉางอันพูดอย่างยินดี
เถาชุนก็ดีใจ นางชี้แนะว่า “ตักถ่านไฟใส่ไหสักพลั่วหนึ่ง เผากระบอกไผ่หลายอันแล้วโยนลงไปพร้อมกัน”
“ใช่ โยนกระบอกไผ่ลงไปหลายอันแล้วลองดู” หัวหน้าสุสานเห็นด้วย
อูฉางอันทำตาม เขาสังเกตดูสภาพกระบอกไผ่อย่างตั้งใจ พอกระบอกไผ่พองขึ้น เขาก็โยนลงไหติดกันสามอัน สุดท้ายยังไม่ลืมปิดฝา
คนที่ยืนดูตื่นเต้นจ้องเขม็ง ทันใดนั้นเสียงดัง “ตูม” สามครั้ง ฝาไหสั่นกระทบกันดังกริ๊งกรั๊ง
“ไหร้าวหรือยัง?” หัวหน้าสุสานถาม