เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 ซุปปลาแผ่นหน่อไม้ดอง เป้าหมายของการมีชีวิตคือใช้ชีวิตให้ดี
ขาของเถาชุนบวม นางย่อตัวลงไม่ได้ จึงกลับเข้าบ้านไปยกเก้าอี้ออกมา จากนั้นค่อย ๆ ขนกะละมังน้ำ ม้านั่ง มีด และตะเกียงน้ำมันออกมาทีละเที่ยว
ฝนตกหนัก น้ำจึงไหลแรง พื้นแม้จะเปียกแต่ไม่เฉอะแฉะ เถาชุนลากรองเท้าเดินไปบนพื้นได้อย่างมั่นคงพอควร
คนในบ้านมีมาก ปากก็เยอะ เถาชุนตั้งใจจะทำปลาสองพวงนี้ให้หมดในมื้อเดียว นางถอดปลาจากเชือกหญ้า มือขวาจับมีด ใช้สันมีดทุบหัวปลา ปลาป่าที่เมื่อครู่ยังสะบัดหางอยู่พลันหมดสติ เหลือเพียงปากปลาที่ยังขยับพะงาบ
เถาชุนถือมีดทำครัวกวัดแกว่งเหนือกะละมังน้ำสองครั้ง คมมีดนั้นคมกริบ นางรู้ฝีมือตัวเองดี ตอนขอดเกล็ดปลาจึงระมัดระวังขึ้นมาก คมมีดไล่จากหางปลาขึ้นไปตามเกล็ด ฟันเดียวก็ขอดได้ตั้งแต่หางจนถึงใต้แก้มปลา นี่เป็นฝีมือที่นางฝึกจนชำนาญมาตั้งแต่ชาติก่อน ครอบครัวของนางขายปลา พอถึงปิดเทอมฤดูร้อนหรือฤดูหนาว นาง