เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จวนหรงกั๋วฟู่ โถงหรงชิ่ง
เจี่ยเจิ้งเลิกงานจากที่ทำการกลับมาบ้านเพื่อรับประทานอาหาร เพิ่งจะเปลี่ยนชุดขุนนางออก ก็ถูกเจี่ยหมู่เรียกตัวไปสนทนา
ยามนี้ เจี่ยหมู่นั่งอยู่บนตั่งหลัวฮั่น รอบกายห้อมล้อมด้วยสาวใช้อย่างยวนยาง หู่พั่ว และอิงอู่ ที่ถือหมัดเหม่ยเหริน คอยบีบนวดไหล่และทุบขาให้เจี่ยหมู่
รอบข้างมีสิงฟูเหริน หวังฟูเหริน และเซวียอี๋มานั่งอยู่เป็นเพื่อน ทั้งเฟิ่งหวาน ซื่อชุน เซียงอวิ๋น และสิงซิ่วเยียนต่างนั่งเรียงราย ปิ่นไข่มุกกระโปรงเสื้อนวม มวยผมดุจเมฆเขียวขจี ราวกับมวลบุปผาบานสะพรั่ง สีชมพูท้อและเขียวหลิวสดใส
วันนี้เจี่ยหมู่ดูอารมณ์ดียิ่งนัก บนใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มละไม ฟังเซวียอี๋มาที่อยู่ด้านข้างสนทนาพาที
บนใบหน้าขาวผุดผ่องของหวังฟูเหรินก็ยากที่จะเผยรอยยิ้มออกมาบางเบา คอยเออออรับคำอยู่เป็นระยะ