กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสี่ยวเจี่ยวเอ๋อร์โอบคอเจี่ยจิ่ง ร้องเสียงดังว่า "มาถึงได้ชั่วยามกว่าแล้วเจ้าค่ะ ข้านั่งรอซานเหยียอยู่ที่นี่แหละ คิกคิก!"
พูดพลางคล้ายนึกอะไรขึ้นได้ กระโดดลงมาจากอ้อมอกของเจี่ยจิ่ง จูงมือเสี่ยวจี๋เสียงที่ดูประหม่ากล้าๆ กลัวๆ อยู่ด้านข้างเข้ามา อวดราวกับนำของล้ำค่ามาเสนอว่า
"ซานเหยีย! นี่คือเสี่ยวจี๋เสียงสหายของข้า ข้าเป็นคนชวนนางให้ติดตามมาเที่ยวเล่นด้วยกันเองเจ้าค่ะ!"
"นางว่าง่ายมากเลยนะเจ้าคะ ตลอดทางไม่ร้องไห้ไม่งอแง ทั้งยังช่วยข้าพับเสื้อผ้าด้วย เพียงแต่ขลาดกลัวไปสักหน่อย พอเจอคนแปลกหน้าก็ไม่กล้าพูดจาเจ้าค่ะ"