เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เดิมทีโอรสสวรรค์พระองค์นี้ก็ทรงเป็นผู้มีอุปนิสัยดุดันดั่งเปลวเพลิงอยู่แล้ว ทรงเกลียดชังเหล่าขุนนางและปัญญาชนในเจียงหนานเข้ากระดูกดำมาแต่ไหนแต่ไร ยามนี้เมื่อได้เห็นรายงาน ยิ่งทรงรู้สึกอัดอั้นพระทัยและเคียดแค้นยิ่งนัก
เหล่าขันทีที่ยืนเฝ้าปรนนิบัติอยู่ในพระที่นั่งต่างไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง แต่ละคนก้มศีรษะลงต่ำแทบจรดพื้น
โจวฮองเฮาขมวดคิ้วเรียวงาม รอยยิ้มบนพระพักตร์เลือนหายไป ตรัสปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า
"ฝ่าบาทโปรดระงับพระพิโรธเถิดเพคะ! การกริ้วจนเสียพระพลานามัยเพราะคนถ่อยเหล่านี้ หาได้คุ้มค่าไม่ จื่อเจี้ยมิได้ลงโทษพวกเขาอย่างสาสมแล้วหรือเพคะ"
"ในฎีกาจื่อเจี้ยรายงานว่า ได้รับจดหมายสมคบคิดกับศัตรูและคำให้การของประมุขพรรคบัวขาวแล้ว เพื่อรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของวินัยทหารและกฎหมายบ้านเมือง จึงได้ตัดสินใจเด็ดขาด สั่งประหารตัดศีรษะทั้งเจ็ดคนและริบทรัพย์สิน นำศีรษะไปแขวนประจานไว้เหนือประตูเมืองจินหลิงเพื่อเตือนสติคนทั้งเมืองแล้ว!"
จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งมีสีพระพักตร์ผ่อนคลายลงเล็กน้อย ตรัสด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ครั้นตรัสถึงช่วงท้าย ในน้ำเสียงถึงกับแฝงความฮึกเหิมยินดีอยู่หลายส่วน
ขุนนางที่ทำให้เจ้าเหนือหัวเบาใจได้หมายความว่าอย่างไร
กงติ่งจือลงใต้ไปนานหลายเดือน ยังไม่สามารถจัดการลิ่วอันโหวและพวกได้เลย