เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายตาของคนทั่วทั้งท้องพระโรงหลั่งไหลมาดั่งระลอกคลื่น จูอวิ๋นเปียวทอดสายตามองตรงไปข้างหน้า มิได้เหลียวมองไปทางใด ก้าวเดินทีละก้าวไปจนถึงใต้บันไดหินหน้าพระที่นั่งแล้วจึงหยุดฝีเท้า
ในเวลานี้ เสียงดนตรีพิธีการทั่วทั้งท้องพระโรงก็พลันหยุดลงเช่นกัน
ขุนนางพิธีการขานขึ้น:
"องค์รัชทายาทปฏิบัติตามราชประเพณี ถวายบังคมแปดครา..."
จูอวิ๋นเปียวได้ยินเสียงก็ค่อยๆ คุกเข่าลง คำนับหนึ่งครา คำนับสองครา ทุกคราที่ก้มลง ศีรษะแทบจะจรดพื้น ไข่มุกสีขาวบนมงกุฎเก้าสายกระทบกับขมับแล้วเลื่อนตกลงมา ดุจหยาดฝนร่วงหล่นลงบนขั้นบันไดหยก
คำนับครบแปดครา เขายังคงคุกเข่าอยู่เช่นนั้น ก้มศีรษะนิ่งมิได้ลุกขึ้น
จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งประทับอยู่บนพระที่นั่งบัลลังก์ทอง ทอดพระเนตรมองลงมาจากที่สูง สายพระเนตรเปี่ยมด้วยความรู้สึกอันสับสนซับซ้อน!
ทั่วทั้งท้องพระโรงเงียบสงัดไร้สุรเสียง มีเพียงควันกำยานในกระถางธูปที่ลอยละล่องขึ้นอย่างเงียบงัน