เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จักรพรรดิทรงทอดพระเนตรเขา โทสะในแววพระเนตรกลับมลายหายไป เหลือไว้เพียงความสงบนิ่งที่แฝงความเวทนาอย่างลึกซึ้ง ตรัสอย่างช้าๆ ว่า
"เปียวเอ๋อร์ การที่เจ้ากล้าเอ่ยถ้อยคำเหล่านี้ออกมา แสดงว่าเจ้ามิได้มีความคิดปิดบังซ่อนเร้นต่อเสด็จพ่อ"
"แต่เจ้าอ่านออกเพียงคำว่า 'ราษฎรพึงชี้นำให้ปฏิบัติตาม' ของบูรพาจารย์ ทว่ากลับอ่านไม่ออกอีกประโยคหนึ่งที่ว่า 'ราษฎรสูงส่งที่สุด ผืนแผ่นดินและธัญญาหารรองลงมา กษัตริย์เบาบางที่สุด' ยามที่รองปราชญ์เมิ่งจื่อกล่าวว่าราษฎรสูงส่งกษัตริย์เบาบางนั้น หาได้แบ่งแยกราษฎรออกเป็นผู้ฉลาดล้ำหรือผู้โง่เขลาไม่"
"บูรพาจารย์ยังมีอีกประโยคหนึ่งที่ว่า แผ่นดินรุ่งเรืองด้วยการเกษตรและการศึกสงคราม ครอบครัวสงบสุขด้วยการทำไร่ไถนาและเล่าเรียนเขียนอ่าน จากจุดนี้ย่อมมองเห็นได้ว่าพวกเขาจัดวางราษฎรตาดำๆ ไว้ในตำแหน่งที่สำคัญยิ่งเพียงใด"