กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในศาลาหลังน้อย
หลังจากคนทั้งสามนั่งลง จื่อเจวียนที่ตามหลังมาห่างๆ ก็ตามมาถึง อีกทั้งยังมีหญิงรับใช้อาวุโสนำน้ำชามาส่ง ทุกคนจึงจิบน้ำชาและสนทนากัน
ไต้อวี้เป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นก่อน
"พี่เป่าไช่ เมื่อเช้ารับประทานอาหารมาแล้วหรือยังเจ้าคะ?"
เป่าไช่แย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน กล่าวว่า "รับประทานเรียบร้อยแล้วจึงค่อยมา!"
หากมิใช่เพราะรับประทานอาหารอยู่ที่บ้าน ไฉนเลยจะปล่อยให้เจ้าชิงตัดหน้าไปได้!
เป่าไช่คิดเช่นนี้อยู่ในใจ ทว่าสีหน้ากลับไม่แสดงออกแม้แต่น้อย เพียงใช้ดวงตารูปผลซิ่งอันชุ่มฉ่ำคู่นั้นกวาดมองไต้อวี้แวบหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง
แสงอรุณสาดส่องเฉียงๆ เข้ามาจากนอกศาลา ตกกระทบลงบนใบหน้าของไต้อวี้พอดี ขับเน้นให้ผิวพรรณที่เดิมทีก็ขาวผ่องจนแทบจะโปร่งแสงนั้นยิ่งดูผุดผ่องเปล่งปลั่ง