กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ส่วนเป่าอวี้เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ของหวังฟูเหริน ใบหน้าก็ปรากฏแววตระหนกตกใจ ถอนสายตาออกจากร่างของจินชวนเอ๋อร์ด้วยความยากลำบาก หลุดปากกล่าวออกไปว่า
"ถึงกับมีเรื่องเช่นนี้เชียวหรือขอรับ? เช่นนั้นพวกพี่น้องสตรีที่บ้านท่านลุง... มิใช่ต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วยหรือ? อนาคตชั่วชีวิตของพวกนาง... มิใช่ต้องพังพินาศไปแล้วหรือขอรับ?"
เมื่อครู่ยังคิดอยู่เลยว่าภายหน้าจะได้ไปสนิทสนมกับพวกพี่น้องสตรีที่บ้านท่านลุงให้มากขึ้น คราวนี้มิใช่ว่าหมดหวังไปด้วยแล้วหรอกหรือ!
เดิมทีเพลิงโทสะและความคับแค้นใจที่เต็มอกของหวังฟูเหรินกำลังจะทะลักออกมา ครั้นจู่ๆ ได้ยินคำว่า 'พวกพี่น้องสตรีที่บ้านท่านลุง' ประโยคนี้ ก็รู้สึกราวกับมีก้อนลมจุกแน่นอยู่ที่ลำคอ จะกลืนก็ไม่เข้า จะคายก็ไม่ออก