เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เป็นไปตามคาด ทันทีที่หนานอันจวิ้นหวังตรัสคำนี้ออกมา คนในที่นั้นต่างตื่นตระหนกและหวาดกลัวระคนกัน สีหน้ายิ่งดูย่ำแย่ลงไปอีก
เฉินรุ่ยเหวินกล่าวอย่างลังเลว่า
"คงไม่ถึงขนาดนั้นกระมัง! ค่ายทหารเว่ยสั่วเน่าเฟะมานานแล้ว ขุนนางฝ่ายบู๊และชนชั้นสูงในเมืองหลวงขอเพียงมีเส้นสายอยู่บ้าง ใครบ้างจะไม่ข้องแวะ เรื่องนี้เกี่ยวพันกว้างขวางเกินไปแล้ว!"
หม่าซ่างก็กล่าวว่า
"อาจเป็นเพียงพูดลอยๆ เท่านั้น ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะกล้าตรวจสอบที่ดินจริงๆ ในต้าฮั่นนอกจากพวกโจรจรจัดในแถบชวนส่านแล้ว ไม่มีใครกล้าทำเช่นนี้หรอก!"
"ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าเด็กเจี่ยจิ่งก็เป็นขุนนางฝ่ายบู๊เหมือนกัน ผลประโยชน์ของมันกับพวกเราล้วนเป็นแนวทางเดียวกัน หากมันกล้าทำบุ่มบ่ามจริงๆ จนล่วงเกินขุนนางสืบตระกูลและนายทหารเว่ยสั่วทั่วหล้า ต่อให้มันจะรบเก่งกาจเพียงใดก็อย่าหวังจะมีชีวิตรอดไปได้!"
ชีเจี้ยนฮุยได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าตามกล่าวว่า