เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามเหม่าสามเค่อ ณ ท้องพระโรงน้อยประตูโย่วซุ่นแห่งตำหนักไท่เหอ
ท้องฟ้าอยู่ในช่วงกึ่งสว่างกึ่งมืด แสงรุ่งอรุณลอดผ่านกระเบื้องโปร่งแสงบนหลังคาตำหนักลงมา แผ่คลุมเป็นชั้นสีเขียวอมขาวบางๆ เหนือบันไดพระแท่นตันปี้
โคมไฟแปดเหลี่ยมในวังแขวนสูงอยู่ทั้งสี่มุมตำหนัก เปลวเทียนที่เพิ่งเติมใหม่ในโคมไหวระริกอย่างมั่นคง สาดส่องให้ท้องพระโรงน้อยทั้งหลังสว่างไสวดุจกลางวัน
ประตูตำหนักเปิดกว้าง ขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ขั้นห้าขึ้นไปต่างเข้าแถวเดินเรียงรายเข้ามาตามลำดับขั้น เสียงพื้นรองเท้าเหยียบย่ำลงบนแผ่นอิฐทองคำดังถี่รัวดั่งสายฝนสาดกระทบใบบัว เสียงเสียดสีของชุดขุนนางดังสวบสาบ เข็มขัดหยกกระทบกันเบาๆ ไร้เสียงไอจามเล็ดลอดแม้แต่แอะเดียว
ผู้คนเริ่มยืนแน่นขนัด ทอดยาวตั้งแต่ใต้บันไดพระแท่นตันปี้ไปจนถึงนอกประตูตำหนัก มืดฟ้ามัวดินเป็นทิวแถว ทั้งชุดคลุมสีม่วง สีแดงชาด และสีเขียว ต่างสะท้อนประกายแสงที่แตกต่างกันใต้แสงเทียน