เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในโถงหรงชิ่งถัง
ทันทีที่สิ้นเสียงของเจี่ยจิ่ง ราวกับหินก้อนมหึมาถูกทุ่มลงไปในผิวน้ำที่สงบนิ่ง สาดซัดคลื่นลมลูกใหญ่โหมกระหน่ำขึ้นมา
ทุกคนในที่นั้นต่างสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างยิ่ง โดยเฉพาะจูซื่อที่หน้าซีดเผือด หัวใจสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะกล่าวสิ่งใด
ไม่มีตระกูลหวังแล้วหรือ
คำพูดนี้มีที่มาจากที่ใดกัน
หวังฟูเหริน เซวียอี๋มา และหวังซีเฟิ่งต่างสะท้านในใจอย่างยิ่ง โดยไม่รู้สาเหตุ เมื่อมองดูบุรุษหนุ่มผู้เย็นชาที่นั่งอยู่เบื้องบนโถง เหงื่อกาฬก็พลันผุดพรายขึ้นที่หน้าผาก
หยวนชุนที่ยืนฟังอยู่ด้านข้าง บนใบหน้างดงามขาวผ่องดั่งหิมะปรากฏแววเหม่อลอยและตื่นตระหนก
เพียงเพราะวาจานี้เอ่ยออกมาจากปากของเจี่ยจิ่ง จึงไม่มีผู้ใดกังขาในความจริงแท้แม้แต่คนเดียว!
ในเวลานี้ ทุกคนต่างกลั้นหายใจ ทอดสายตามองไปยังเจี่ยจิ่งผู้มีสีหน้าสงบเยือกเย็น ใบหน้าชราภาพของเจี่ยหมู่ก็ปรากฏความเคร่งเครียดเช่นกัน จึงเอ่ยถามอย่างร้อนรนว่า
"จิ่งเกอเอ๋อร์ วาจานี้ของเจ้าหมายความว่าอย่างไร ตระกูลหวังเกิดเรื่องอันใดขึ้นรึ"