เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แววตาของเจี่ยจิ่งไหววูบ ก่อนจะโบกมือพลางกล่าวว่า:
"เรื่องกินข้าวมิต้องหรอก! ตรงไปยังที่ทำการผู้ตรวจการมณฑลเลยเถอะ! เร่งใช้เวลาพูดคุยเรื่องราชการ วันพรุ่งนี้ข้ายังต้องรีบเดินทางไปเมืองเส้าซิงและเมืองหนิงปัวอีก"
การมาหางโจวในครานี้ ความจริงเป้าหมายหลักก็เพื่อมาดูหน้าค่าตาผู้คนและมาเป็นกำลังหนุนหลังให้แก่หลี่เว่ย
เมื่อมีหลี่เว่ยอยู่ กิจการบ้านเมืองทั้งหลายของเจ้อเจียงก็มิต้องคอยเป็นกังวลในทุกเรื่องเหมือนเช่นหนานจื๋อลี่ นี่คือความสะดวกสบายของการมีคนที่มีความสามารถไว้ให้ใช้งาน!
ขณะที่เจี่ยจิ่งและหลี่เว่ยกำลังสนทนากันอยู่นั้น สีหน้าของเหล่าข้าราชการและคหบดีเจ้อเจียงที่อยู่ข้างกายทั้งสองคนกลับยิ่งทวีความเคร่งเครียด ราวกับมีหินก้อนมหึมากดทับอยู่กลางอก
เดิมทีพวกเขายังคิดอยู่ว่าจะอาศัยจังหวะที่เจิ่งกั๋วกงผู้ดุร้ายอำมหิตผู้นี้เดินทางมาถึงเจ้อเจียง หาทางทำให้เขาเกิดความไม่พอใจในตัวหลี่เว่ย เพื่อยืมมือเจี่ยจิ่งขับไล่หลี่เว่ยผู้เป็น "ขุนนางโหดเหี้ยม" คนนี้ออกไป!
คาดไม่ถึงว่า กึ่งเจ้าแผ่นดินแห่งราชสำนักผู้นี้ดูท่าทางจะให้ความสำคัญกับหลี่เว่ยเป็นอย่างยิ่ง วาจาที่เอ่ยออกมาล้วนแฝงไปด้วยความชื่นชม