เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่สองเดือนสิบเอ็ด ท่ามกลางสายฝนเหมันต์ที่โปรยปรายไม่ขาดสาย เจี่ยจิ่งก็เดินทางมาถึงหางโจว
เวลานี้เป็นยามบ่ายพอดี แดนเจียงเจ้อมีฝนพรำละอองโปรยปราย ฟ้าดินพร่ามัว แม้จะมิได้ส่งหนังสือแจ้งทางการท้องถิ่นหางโจวล่วงหน้า
แต่มิรู้ว่าผู้ตรวจการมณฑลเจ้อเจียง หลี่เว่ย ไปได้ยินข่าวว่าเขาจะมาถึงหางโจวในวันนี้มาจากที่ใด จึงได้นำพาขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊แห่งเจ้อเจียงมารอรับอยู่ที่นอกเมืองสิบลี้
บนถนนหลวงที่โรยดินเหลือง เสียงกลองดนตรีและขลุ่ยเซิงเซียวบรรเลงสอดประสาน ปืนใหญ่คำนับยิงดังกึกก้องสะเทือนฟ้า ฝูงชนเบียดเสียดยัดเยียดดำพรึ่บเป็นทิวแถว
เจี่ยจิ่งมองไปยังกลุ่มขุนนางที่กางร่มยืนรอคอยอยู่นานแล้ว รวมถึงฝูงชนที่เห็นได้ชัดว่าเป็นเหล่าบัณฑิตคหบดีท้องถิ่นเจ้อเจียงบนถนนหลวง สีหน้าเรียบเฉยยากจะคาดเดา เขาเหลือบมองจูเชวี่ยที่ยืนกางร่มอยู่ด้านข้างแล้วเอ่ยถามว่า:
"เกิดเรื่องอันใดขึ้น?"
จูเชวี่ยเอ่ยเสียงเบาว่า: