กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 ส่งเขาไปอีกสักระยะ
อากาศราวกับถูกกดปุ่มหยุดชั่วคราว มีเพียงหม้อปลาต้มเผ็ดที่ยังคงส่งเสียง “ปุดปุด” พร้อมไอความร้อน ในโลกหลังล่มสลายที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นเน่าเหม็นเช่นนี้ มันดูผิดที่ผิดทางอย่างยิ่ง
“ซี้ด——”
ผู้เลียกินตัวหนึ่งไม่อาจหักห้ามความโหยหาเนื้อสดได้ ขาทั้งสี่จิกพื้น ร่างกายขดตัวราวกับคันธนูสีแดงเข้มที่ถูกง้างจนสุด ก่อนจะดีดตัวพุ่งออกไป! เป้าหมายของมันพุ่งตรงไปที่เสิ่นซื่อที่ยังถือชามข้าวอยู่
เสิ่นซื่อไม่แม้แต่จะปรายตา มือซ้ายยังคงประคองชามชิ้นปลาเอาไว้ ส่วนมือขวากลับคว้าไปในอากาศเบา ๆ
“แกร๊ก”
ผู้เลียกินที่พุ่งตัวอยู่กลางอากาศราวกับชนเข้ากับกำแพงอากาศที่มองไม่เห็น ร่างกายพับทบกันในมุมที่ดูผิดธรรมชาติ