กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 130 เช็ดพื้นหรือเช็ดขอบ?
มิติพกพา คฤหาสน์ชั้นลอย ห้องนั่งเล่น
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นองุ่นที่หวานจนเลี่ยน
เวลานี้หลิงอีคุกเข่าอยู่ข้างโซฟา ผ้ากันเปื้อนแบบกึ่งโปร่งแสงที่มีขอบลูกไม้สีดำรัดอยู่บนเอวที่เพรียวบางของเขา หูแมวคู่นั้นยังสั่นไหวไปตามการเคลื่อนไหวของเขาอีกด้วย
เขาปอกองุ่นที่ใสกระจ่างลูกหนึ่ง แต่ไม่ได้ส่งให้จู้จินเซียวโดยตรง กลับคาบไว้ในปากตัวเองแล้วโน้มตัวไปข้างหน้า ดวงตาสีน้ำเงินน้ำแข็งคู่นั้นทอประกายเย้ายวน พร้อมกับพูดด้วยเสียงแหลมที่ทำให้ผู้ป่วยเบาหวานอาจต้องตัดขาได้ทันทีว่า:
“นายท่าน~ อ้า—”
จู้จินเซียวที่นั่งอยู่บนโซฟา มองดูใบหน้าหล่อเหลาที่ยื่นเข้ามาใกล้ ในกระเพาะที่เพิ่งทานมื้อใหญ่ไปกลับรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เลี่ยนเกินไปแล้ว