กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 129 หลักคำสอนข้อสาม
จู้จินเซียวโน้มศีรษะลงต่ำ ตั้งใจนวดบริเวณบาดแผลของเขาอย่างจดจ่อ เสียงของเธอฟังดูชัดเจนเป็นพิเศษในพื้นที่อันคับแคบนี้
“นายคือมีดของฉัน คมมีดที่เปื้อนเลือดนั่นคือเกียรติยศ ไม่ใช่ความสกปรก”
“รังเกียจที่มันสกปรกเหรอ?” จู้จินเซียวเงยหน้าขึ้น ดวงตาหงส์คู่นั้นแฝงไปด้วยความเผด็จการที่ไม่มีใครเทียบได้ “ในโลกหลังล่มสลายนี้ มีเพียงเลือดของผู้อ่อนแอเท่านั้นที่สกปรก ส่วนเลือดที่นายเปื้อนมาเพื่อฉัน นั่นคือเหรียญตรา”
รูม่านตาของเสิ่นซื่อขยายกว้างขึ้นทีละน้อย
ความรู้สึกที่ได้รับการยอมรับ ได้รับการโอบอุ้ม หรือแม้กระทั่งได้รับการตามใจ พุ่งเข้าทำลายความมืดมนและปมด้อยทั้งหมดในก้นบึ้งหัวใจของเขาจนหมดสิ้น