เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 320 ฉันรับหน้าที่รื้อ พวกคุณรับหน้าที่ขาย
ศิษย์พี่หญิงชั้นปีสี่คนนั้นพูดอย่างหดหู่ว่า “จงเจิ้งหงมีเงินไม่น้อย ไม่แน่ว่าเขาจะสนใจแผงเล็ก ๆ อย่างพวกเรา”
“จักรกลของเขาล้วนจ้างช่างผลิตจักรกลขั้นสูงมาดัดแปลงทั้งนั้น” ไต้หนิงหนิงก้มหน้า พลางดึงชายเสื้อ “ความสามารถของพวกเราห่างชั้นกันมาก”
เสิ่นจาวอวิ้นทนเห็นท่าทางไม่เอาไหนของพวกเธอไม่ได้ที่สุด
เธอตบโต๊ะดังปัง “ถ้าเขาไปหาคนอื่นซ่อมจักรกล ต่อให้ผ่านไปครึ่งเดือนก็ยังรวบรวมชิ้นส่วนไม่ครบ เขามีเงิน ส่วนพวกคุณมีความเร็ว! ธุรกิจนี้เขาหนีไม่พ้นหรอก”
ศิษย์พี่หญิงชั้นปีสี่ตกใจถามว่า “จักรกลของเขาเสียหายหนักขนาดไหนกันแน่ ถึงกับต้องใช้เวลาครึ่งเดือนแล้วยังรวบรวมชิ้นส่วนไม่ครบ?”
ไต้หนิงหนิงหยิบหัวเข็มขัดหุ่นรบที่เสิ่นจาวอวิ้นวางไว้บนโต๊ะเมื่อครู่ออกมาทันที
เมื่อชิ้นส่วนประกอบข้างในถูกนำออกมา ทุกคนก็อดสูดลมหายใจเฮือกอีกครั้งไม่ได้
นี่มันเรียกว่าเสียหายหนักที่ไหนกัน เห็น ๆ อยู่ว่ารื้อจักรกลทั้งเครื่องออกมาแล้วต่างหาก