เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 319 ไม่กระทบต่อความมีคุณธรรมของเธอ
ทันทีที่เสิ่นจาวอวิ้นพูดจบ ทุกคนที่ยืนอยู่ทางซ้ายต่างก็สูดหายใจเฮือกพร้อมกัน
เฝิงกว่างยกมือปิดปาก พึมพำว่า “จบเห่แล้ว! บรรพชนคงไม่คิดจะเดินออกจากสนามฝึกแห่งนี้แล้วใช่ไหม?”
“น่าหมั่นไส้ชะมัด...” หลี่จื้อเข่าจ้องจักรกลสีเงินดำแดงเขียวบนเวทีด้วยดวงตาเบิกกว้าง
หลินชิงเองก็อดยกมือปิดตาไม่ได้ ภาพเหตุการณ์นี้ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน
เหมือนกับตอนที่เขาประลองกับเสิ่นจาวอวิ้นในการแข่งขันถ้วยชิงขนนกครามไม่มีผิด
ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่านักศึกษาฝั่งตรงข้ามจะโกรธมากแค่ไหน
นักศึกษากลุ่มใหญ่ทางด้านขวาโกรธจนไม่อาจอธิบายได้เพียงแค่คำว่าถกแขนเสื้อขึ้นเตรียมลงมือ
พวกเขาเบียดเสียดกันไปอออยู่ตรงขอบเกราะป้องกัน บ้างก็เขย่งปลายเท้า บ้างก็ถูกคนข้างหลังผลักจนเซถลาไปข้างหน้า