กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากขึ้นเรือ เถ้าแก่เนี้ยฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย ถามว่า “ต้าเซียว ผู้หญิงคนนี้เป็นใครเหรอ?”
เซียวสิงอวิ๋นตอบด้วยสีหน้าปกติ “เธอชื่อซ่งอันฉี เป็นเพื่อนตกปลาธรรมดาคนหนึ่ง”
ซ่งอันฉีแอบเบ้ปาก คิดในใจว่าตัวเองอุตส่าห์ปรนนิบัติเขามาเหนื่อยขนาดนี้ ในใจเขายังเป็นแค่เพื่อนตกปลาธรรมดาอีกเหรอ?
เอ่อ หรือว่าตัวเองฟังผิด ที่จริงเขาไม่ได้พูดว่า “เพื่อนตกปลา” แต่พูดว่า “เพื่อนรักงานแกะสลัก”?
ถ้าคิดแบบนี้ก็ไม่ผิดแล้ว!
“สวัสดีค่ะ ฉันเป็นเพื่อนรักงานแกะสลักของอาหยุน!” ซ่งอันฉีพูดอย่างสง่าผ่าเผย ยิ้มและจับมือกับเถ้าแก่เนี้ย
“สวัสดีค่ะ นักตกปลาที่สวยอย่างคุณไม่ค่อยมีหรอก” ถึงในใจเถ้าแก่เนี้ยจะไม่สบอารมณ์แค่ไหน แต่ภาพลักษณ์ภายนอกก็ยังรักษาไว้ได้