บทที่ 235

บทที่ 235

ม่อซางมาถึงที่นี่ได้สักพักแล้ว ทว่ากลับไม่ทันสังเกตเห็นเย่ชิงเสวี่ยที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่ด้านข้าง หลังจากเย่ชิงเสวี่ยได้ยินคำพูดของม่อซาง นางก็กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ในตอนนั้นเองม่อซางถึงได้สังเกตเห็นนาง

อันที่จริงหากเป็นเมื่อก่อน ม่อซางจะไม่มีทางไม่สังเกตเห็นว่าที่นี่ยังมีอีกคนอยู่ได้อย่างไร เพียงแต่เขาเพิ่งตื่นขึ้นมา และยังไม่ได้โคจรปรับลมปราณ สัมผัสเทวะจึงยังคงไม่ค่อยมั่นคงนัก อีกทั้งนับตั้งแต่เขาสามารถมองเห็นสถานที่แห่งนี้ได้ สายตาของเขาก็เอาแต่มองอยู่ที่เย่เสี่ยวเสี่ยวโดยไม่ยอมละไปไหนแม้แต่น้อย

ยามที่ม่อซางเห็นเย่ชิงเสวี่ย สายตาของเขาก็เย็นชาลงในทันที เย่ชิงเสวี่ยเห็นม่อซางปฏิบัติต่อพวกตนแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง นางอยากจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ทว่าเนื่องจากถูกคำสาปปิดปาก นางจึงไม่สามารถเปล่งเสียงใดออกมาได้เลย