บทที่ 234

บทที่ 234

เมื่อได้ยินสิ่งที่เย่เสี่ยวเสี่ยวเอ่ย เย่ชิงเสวี่ยและเจ้าสำนักต่างก็มีความคิดที่แตกต่างกันออกไป สิ่งที่เย่ชิงเสวี่ยคิดคือเย่เสี่ยวเสี่ยวรู้ได้อย่างไรว่านางเป็นธิดาแห่งลิขิตฟ้า ขนาดตัวนางเองยังรู้ได้ก็เพราะจวินหลีหยวนเป็นคนบอก นางถึงได้กล้าหาญไร้ความเกรงกลัวเช่นนี้

เมื่อนึกถึงจวินหลีหยวน เย่ชิงเสวี่ยก็รู้ได้ทันทีว่าเย่เสี่ยวเสี่ยวรู้เรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร คงหนีไม่พ้นจวินหลีหยวนที่เป็นคนบอกนางเป็นแน่ พลังฝีมือของจวินหลีหยวนสูงส่งถึงเพียงนั้น การล่วงรู้เรื่องบางอย่างจึงถือเป็นเรื่องปกติ ส่วนเรื่องที่เย่เสี่ยวเสี่ยวรู้ว่านางครอบครองมิติ นางเลือกที่จะแสร้งลืมมันไปเสีย