บทที่ 140

บทที่ 140

ความผิดปกติของหงส์เพลิงไม่มีใครสังเกตเห็นเลยสักคน คนอื่นๆ ยังคงจมอยู่กับความตื่นเต้นหรือความตกใจที่ได้เห็นหงส์เพลิงลืมตาดูโลก มีเพียงม่อซางเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในอาการเหม่อลอย ทว่าเมื่อเขาได้เห็นหงส์เพลิงของเย่ชิงเสวี่ยฟักออกมา เขาก็ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า เมื่อกลับถึงสำนักหากเย่ชิงเสวี่ยยังคงต้องการฝากตัวเป็นศิษย์ของเขา เขาก็จะรับนางไว้

ส่วนหลีเฉินเป็นเพราะเขาใกล้จะต้องจากข้างกายเย่เสี่ยวเสี่ยวไปชั่วคราวแล้ว ในตอนนี้เขาจึงไม่ยอมปล่อยโอกาสที่จะได้อยู่กับเย่เสี่ยวเสี่ยวให้หลุดมือไปแม้แต่น้อย แม้แต่จะละสายตาไปแวบเดียวยังไม่ยอมทำเลย ดังนั้นตั้งแต่ตอนที่เขาเห็นหงส์เพลิงลืมตาดูโลก เขาก็เอาแต่มองจ้องเย่เสี่ยวเสี่ยวอยู่ตลอดเวลา

สำหรับสายตาของหลีเฉินนั้น เย่เสี่ยวเสี่ยวเองก็รู้ตัวดี ทว่านางกลับไม่ได้เก็บมาใส่ใจ นางคิดว่าหลีเฉินคงเป็นเพราะเวลาปิดด่านค่อนข้างนานและคิดถึงนางเท่านั้น จึงไม่ได้สนใจอะไรเขา

ทว่าเย่เสี่ยวเสี่ยวกลับไม่สังเกตเห็นเลยว่าม่อซางมีความแตกต่างไปจากเดิมแม้แต่น้อย นางก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังแต่อย่างใดที่ม่อซางไม่ได้เป็นคนแรกที่เข้าช่วยเหลือนาง เรื่องเหล่านี้ล้วนอยู่ในความคาดหมายของนางอยู่แล้ว หากตอนนั้นหลีเฉินอยู่ที่นั่น นางก็อาจจะพึ่งพาหลีเฉิน แต่ถ้าเป็นม่อซางนางก็ตั้งใจจะช่วยเหลือตัวเองตั้งแต่แรกอยู่แล้ว