บทที่ 139

บทที่ 139

ม่อซางไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาเลยแม้แต่คำเดียว เพียงแต่ขมวดคิ้วมองไปยังหวงเตา รวมถึงเย่เสี่ยวเสี่ยวและเย่ชิงเสวี่ยที่ถูกเขาบีบลำคอเอาไว้ เย่ชิงเสวี่ยเอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น ส่วนเย่เสี่ยวเสี่ยวเป็นคนที่ถูกหวงเตาบีบคั้นหนักหน่วงที่สุด จนกระทั่งสีหน้าเริ่มเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเย่ชิงเสวี่ยที่ยังมีแก่จิตแก่ใจมาร้องไห้

เซวียอันรีบเอ่ยกับม่อซางทันที "เซียนจวิน ได้โปรดช่วยเย่จื่อเร็วเข้าเถอะเจ้าค่ะ นางแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว" เหลยซวนก็เอ่ยขึ้นที่ด้านข้างเช่นกัน "เซียนจวิน รีบช่วยชิงเสวี่ยที นางไม่เคยพบเจอเรื่องน่ากลัวเช่นนี้มาก่อนเลย"

เซวียอันกล่าวโต้แย้งทันที "พูดราวกับว่าเย่จื่อเคยพบเจอเรื่องพวกนี้มาก่อนอย่างนั้นแหละ..." ยังไม่ทันที่นางจะเอ่ยจบ ม่อซางก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น "พอได้แล้ว เลิกเถียงกันได้ ข้ามีวิธีจัดการของข้าเอง" เวลานี้ทุกคนต่างฝากความหวังไว้ที่ตัวม่อซาง