บทที่ 113

บทที่ 113

พวกเขาพูดคุยกันจนกระทั่งดึกดื่น หวางหานจึงพาเถาหราน เซวียอัน และเซียวจิ่งอี้ออกจากยอดเขาหลอมอาวุธ หลี่ชี่เองก็บอกให้พวกเขากลับไปบำเพ็ญเพียรหลังจากที่พวกเขาออกไปแล้ว ตอนที่เย่เสี่ยวเสี่ยวจะจากไป เขาได้มอบเคล็ดวิชาให้หนึ่งบท

เคล็ดวิชานี้เป็นสิ่งที่เขาเลือกตามความต้องการของเย่เสี่ยวเสี่ยว ทั้งยังเป็นเคล็ดวิชาในสำนักที่จัดอยู่ในสิบอันดับแรกของสำนัก เหมาะสมกับเย่เสี่ยวเสี่ยวในการบำเพ็ญเพียรเป็นอย่างยิ่ง เชื่อว่าหากเย่เสี่ยวเสี่ยวบำเพ็ญเพียรเคล็ดวิชานี้ พลังฝีมือจะต้องยกระดับขึ้นอย่างรวดเร็วแน่นอน

เย่เสี่ยวเสี่ยวถือเคล็ดวิชาทองไหลที่ท่านอาจารย์มอบให้ พาหลีเฉินกลับไปยังถ้ำพำนักของนาง ตอนนี้หลีเฉินทำได้เพียงอาศัยชั่วคราวอยู่ในถ้ำพำนักของเย่เสี่ยวเสี่ยว หากให้เขาไปถ้ำพำนักของผู้อื่น สู้ยอมค้างแรมอยู่นอกถ้ำพำนักของเย่เสี่ยวเสี่ยวเสียยังดีกว่า