บทที่ 68

บทที่ 68

เนื่องจากในระหว่างที่หลีเฉินกำลังบำเพ็ญเพียร พลังวิญญาณรอบกายก็ไม่แปรปรวนอีกต่อไป เย่เสี่ยวเสี่ยวจึงเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว เมื่อหลีเฉินสัมผัสได้ว่าเย่เสี่ยวเสี่ยวหลับไปแล้ว เขาก็ลืมตาตื่นขึ้นมา

เขาอุ้มเย่เสี่ยวเสี่ยวที่กำลังหลับใหลไปนอนลงบนเตียงให้เรียบร้อย จากนั้นจึงล้มตัวลงนอนเคียงข้าง เขามองดูใบหน้ายามหลับใหลของเย่เสี่ยวเสี่ยว พร้อมกับปัดเส้นผมที่เดิมทีคอยบังดวงตาของนางออกไปด้านข้าง เพื่อเผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของนาง

หลีเฉินเอ่ยพึมพำกับตัวเองว่า "สักวันหนึ่ง เจ้าจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงให้ข้าเห็น ข้าจะรอคอยเจ้าอย่างใจเย็น แต่ก็หวังว่าเจ้าจะไม่ปล่อยให้ข้ารอนานจนเกินไปนะ" พูดจบเขาก็สวมกอดเย่เสี่ยวเสี่ยวแล้วเริ่มบำเพ็ญเพียรต่อไป แน่นอนว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ เย่เสี่ยวเสี่ยวผู้กำลังนอนหลับอยู่ย่อมไม่รู้เรื่องอะไรเลย