บทที่ 33

บทที่ 33

เย่เสี่ยวเสี่ยวกลับมาแล้วก็เอาแต่คิดไม่ตก ว่านางควรจะแสดงฝีมือในการประลองใหญ่ประจำสำนักออกมาสักระดับไหนดี

จะแสดงให้โดดเด่นขึ้นมาหน่อยเพื่อสร้างชื่อเสียงให้ยอดเขาหลอมอาวุธดีนะ? หรือจะทำตัวให้เรียบง่ายเข้าไว้แล้วปล่อยให้นางเอกเฉิดฉายโดดเด่นอยู่คนเดียวดีล่ะ?

พอคิดอีกที การทำตัวโดดเด่นเกินไปมันไม่ใช่สไตล์ของนางเสียหน่อย แกล้งหมูเพื่อกินพยัคฆ์ต่างหากถึงจะเข้ากับนิสัยของนาง! แต่ถึงนางจะคิดแบบนี้ คนอื่นไม่ได้คิดตามนางด้วยน่ะสิ

เย่ชิงเสวี่ยที่พักอยู่บนยอดเขาโอสถนับตั้งแต่เปิดใช้มิติ ระดับพลังก็เลื่อนขั้นขึ้นเรื่อยๆ นี่ผ่านมาแค่เดือนเดียว นางก็อยู่ขั้นกลั่นลมปราณชั้นที่สามแล้ว ดูท่าอีกไม่นานคงก้าวเข้าสู่ขั้นกลั่นลมปราณช่วงกลางเป็นแน่