บทที่ 26

บทที่ 26

ตั้งแต่ต้นจนจบอี้เซียวเซียนจวินยังคงรักษาท่าทางนั้นไว้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย หลังจากเซียวจิ่งอี้กล่าวจบก็หันกลับไปทำความเคารพเบื้องหลังอี้เซียวเซียนจวินแล้วเอ่ยว่า "เรียนเซียนจวิน ผู้คนมากันครบถ้วนแล้ว เรื่องที่ควรกล่าวก็กล่าวไปหมดแล้ว ไม่ทราบว่าเซียนจวินมีสิ่งใดจะเพิ่มเติมอีกหรือไม่"

"ไม่มี ถอยไปเถอะ" เซียวจิ่งอี้ได้ยินดังนั้นจึงบอกให้ทุกคนแยกย้ายกันไป เขากำจัดความเคารพแล้วเดินจากไป เซียนจวินผู้นี้ไม่มีกฎเกณฑ์มากความ ขอแค่ไม่ไปรบกวนเขาก็พอ

เมื่อทุกคนจากไปจนหมดแล้ว อี้เซียวเซียนจวินถึงได้มีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเกิดขึ้น เขามองเห็นเด็กคนที่เคยทำให้จิตใจของเขาเกิดความระลอกคลื่นขึ้นมาตอนที่ทำพิธีรับศิษย์ในท้องโถงใหญ่เมื่อครั้งกระนั้น