0155 บทที่ 155 ชนะแน่นอน

บทที่ 155 ชนะแน่นอน

บทที่ 155 ชนะแน่นอน

เฮยซินหู่คิดมาตลอดว่าตัวเองจิตใจดำอำมหิตพอตัวแล้ว

ก็ในเมื่อใช้ชื่อว่าใจดำ ถ้าเขาไม่ดำแล้วใครจะดำล่ะ?

นึกไม่ถึงเลยจริงๆ หมาเห่าไม่กัด หมากัดไม่เห่า ไอ้สองตัวที่จิตใจดำมืดตับไตไส้พุงเน่าเฟะตัวจริงกลับเงียบกริบ ทั้งที่จริงในท้องเต็มไปด้วยแผนการชั่วร้ายยิ่งกว่าใครเพื่อน

คำว่า 'ลงมือ' มันหมายความว่ายังไง พวกแกไม่เข้าใจเหรอ?

แต่พอคิดดูว่าทั้งไป้เยวี่ยและปั้นเทียนเยว่ต่างก็แกล้งทำเป็นโง่ เฮยซินหู่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเขาก็ยื่นอุ้งเล็บมีขนปุกปุยออกมาข้างหนึ่งเหมือนกัน

ศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผู้เวียนว่าย มีเพียงผู้เวียนว่ายด้วยกันเท่านั้น

พวกชนพื้นเมืองจะนับเป็นขยะอะไรได้?

รอให้ฉันทะลวงสู่ระดับห้าดาวก่อนเถอะ พวกมันก็เป็นแค่ไก่ดินหมาดิน เปราะบางจนทนรับการโจมตีไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว