กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 154 ลงมือ!
บทที่ 154 ลงมือ!
โวลเดอมอร์อัญเชิญเพลิงปีศาจ พัดกระหน่ำมาด้วยพลานุภาพอันเกรียงไกร!
เพียงตวัดคาถาพายุหมุนอย่างไม่ใส่ใจ สายลมก็หนุนเนื่องเพลิงกาฬ เปลวไฟยิ่งโหมกระพือพายุ ตัวเขาเพียงลำพังกลับสร้างเอฟเฟกต์แสงสีเสียงสุดตระการตาราวกับกองทัพเวทมนตร์ พายุเพลิงเพิ่งจะโอบล้อมเหล่าอเวนเจอร์สไว้ทุกทิศทาง โวลเดอมอร์ก็ขมวดคิ้วฉับ รู้สึกว่าเรื่องมันคงไม่ง่ายดายถึงเพียงนี้
เผื่อไว้ โวลเดอมอร์กลัวเรื่องเผื่อไว้
สิบปีแห่งความสงบสุข ลูเซียสกับสเนปก็แก่ตัวลงแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขายังพอสู้ไหวอยู่หรือไม่ ซิริอัสเพิ่งถูกปล่อยตัวหลังติดคุกมาสิบปี สภาพร่างกายคงยังไม่ฟื้นตัวดี ไร้ประโยชน์อย่างแท้จริง ส่วนลูปิน มนุษย์หมาป่าตัวเหม็นสาบสกปรกนั้น เขายิ่งไม่เห็นอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
ส่วนแฮร์รี่ เฮอร์ไมโอนี่ รอน... โวลเดอมอร์แสยะยิ้ม
คงไม่มีใครคิดจริงๆ หรอกนะว่าพ่อมดแม่มดน้อยปีหนึ่งสามคนจะมีพลังต่อสู้อะไร?
คงไม่ใช่หรอกมั้ง คงไม่ใช่หรอกมั้ง คงไม่ใช่หรอกมั้ง?
"ถ้าเพลิงปีศาจระดับครึ่งก้าวสู่ระดับตำนานขั้นสูงสุดผสานกับคาถาพายุหมุนของฉันซัดออกไป แล้วพวกมันเกิดประมาทจนต้านไม่อยู่ ถูกเพลิงปีศาจเผาจนมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน ฉันจะเอาอะไรไปล่อดัมเบิลดอร์ออกมากันล่ะ?"