0087 บทที่ 87 แววระดับตำนาน

บทที่ 87 แววระดับตำนาน

บทที่ 87 แววระดับตำนาน

ทอมนิ่งเงียบไป

ยัยรุ่นน้องคนนี้เดี๋ยวก็ครูซิโอเดี๋ยวก็อะวาดา เคดาฟ-รา ฮอกวอตส์ในยุคหลังมันตกต่ำลงถึงขั้นไหนกันแล้วเนี่ย?

ทำไมเด็กนักเรียนใหม่ปีหนึ่งถึงใช้คำสาปโทษผิดสถานเดียวได้

โลกใบนี้มันเป็นบ้าอะไรไปแล้ว?

ทอมอดไม่ได้ที่จะจมดิ่งสู่ความครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง

"แต่ว่า..."

"ในเมื่อเธออยากตาย ฉันก็จะสงเคราะห์ให้!"

แววตาของทอมวาบประกายเหี้ยมเกรียม คำสาปโทษผิดสถานเดียวงั้นเหรอ? ฉันก็ใช้เป็นเหมือนกัน!