กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 64 คิดถึงควีเรลล์
บทที่ 64 คิดถึงควีเรลล์
พ่อมดแม่มดน้อยทุกคนเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าอันเคร่งครัดและเข้มงวดของศาสตราจารย์มักกอนนากัล
พูดตามตรง ไม่มีใครกล้ามองหน้าเธอเท่าไหร่
มองแล้วมันชวนให้ตัวสั่นงันงก สายตาล่อกแล่ก จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
กลัวเหลือเกินว่าจะโดนมักกอนนากัลขานชื่อให้ลุกขึ้นตอบคำถาม
นั่นมันประหารชีวิตกันกลางที่สาธารณะชัดๆ
ขายหน้าตายเลย!
"เหตุผลที่ศาสตร์แปลงร่างอันตราย ก็เพราะมันง่ายมากที่จะกลายร่างเป็นสิ่งประหลาดแล้วกลับคืนร่างเดิมไม่ได้" ศาสตราจารย์มักกอนนากัลกล่าว "ในยุคโบราณเคยมีพ่อมดเกิดไอเดียพิลึก ใช้ศาสตร์แปลงร่างกับเพื่อนบ้านที่เขารักสุดหัวใจ"
"เขาอยากเปลี่ยนเพื่อนบ้านให้กลายเป็นสาวน้อยหูแมวหัวคน แต่ผลลัพธ์คือเวทมนตร์ล้มเหลว เพื่อนบ้านกลายเป็นสิ่งมีชีวิตหัวแมวตัวคน สภาพตอนนั้นน่าสยดสยองอย่างยิ่ง"