กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 44 ฉันเผาตัวเอง
บทที่ 44 ฉันเผาตัวเอง
ตอนเด็กๆ พอถามถึงความฝัน ใครๆ ก็อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์กันทั้งนั้น
โตมาหน่อยพอถามถึงเรื่องเรียน ทุกคนต่างก็คิดไม่ตกว่าจะเลือกออกซฟอร์ดหรือเคมบริดจ์ดี
ครั้นอายุสิบเอ็ดปีได้ก้าวเข้าสู่ฮอกวอตส์ ทอมถึงได้รู้ซึ้งว่าเวทมนตร์นั้นมหัศจรรย์เพียงใด
การร่ำเรียนเจ็ดปีได้วางรากฐานอันมั่นคง ทอม ริดเดิ้ลจึงตัดสินใจว่า ในอนาคตเขาจะต้องเป็นจอมมารให้ได้!
ฉันไม่ได้ทำเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองเก่งกาจมาจากไหน แต่จะทำให้พวกที่เคยดูถูกฉันต้องมาสยบแทบเท้าต่างหาก!
ทอมในวัยสิบเจ็ดปี เลือดร้อนฮึกเหิม เปี่ยมล้นด้วยความทะเยอทะยาน กวาดตามองไปทั่วหล้าก็เห็นแต่พวกเศษสวะ
ทอมยิ้มกริ่ม "ฉันนี่แหละคือจอมมารที่หล่อเหลา ยิ่งใหญ่ ดูดี และเท่ที่สุดในประวัติศาสตร์!"
"ไม่ใช่ว่าฉันหลงตัวเองหรอกนะ แต่กรินเดลวัลด์มันกากเกินไป ฝีมือไม่ได้เรื่องเอาซะเลย"